Κιλά εγκυμοσύνης....!!!!!

Αναμφισβήτητα, μια από τις πρώτες σκέψεις που κάνει μια γυναίκα όταν πρόκειται για εγκυμοσύνη είναι τα κιλά που… την συνοδεύουν. Είτε το αποδεχτείτε όμως από νωρίς, είτε όχι, η αλήθεια είναι, πως η αύξηση του σωματικού βάρους είναι αναπόφευκτη. Άλλωστε από αυτό εξαρτάται και η υγιής ανάπτυξη του μωρού σας.

Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι να γνωρίζετε τα όρια που δεν πρέπει να ξεπεράσετε ώστε να μπορέσετε μετά τον τοκετό να επανέλθετε αλλά και να προστατέψετε το μωρό σας από κινδύνους που πολλές φορές επιφέρει η μεγάλη αύξηση του βάρους.

Ο «οδηγός»
Εκείνο που πρέπει αρχικά να γνωρίζετε είναι πως δεν ισχύει ο ίδιος κανόνας για όλες. Οι παράγοντες ποικίλλουν ανάλογα με την κάθε γυναίκα και σύμφωνα με το βάρος που είχε πριν την εγκυμοσύνη (φυσιολογικό, αυξημένο, ελλειπές κ.λ.π.) καθώς επίσης και με την κατάσταση της υγείας σας και τις ανάγκες του μωρού. Αυτό, ο μόνος κατάλληλος για να το προσδιορίσει είναι ο γυναικολόγος σας.

Ωστόσο σύμφωνα με ειδικούς στις περισσότερες των περιπτώσεων ο οδηγός αύξησης βάρους έχει ως εξής:


Αύξηση κατά την εγκυμοσύνη:
ελλιπής 14-20 κιλά
φυσιολογική 12-17 κιλά
αυξημένη 7-12 κιλά
υπερβολική Έως 7,5 κιλά


Βέβαια για τις περιπτώσεις που πρόκειται για εγκυμοσύνη διδύμων, τριδύμων κ.λ.π. τα όρια διαφοροποιούνται και σε γενικές γραμμές αντιστοιχούν σε μια αύξηση 17-22 κιλών.

Που… «πηγαίνει» το βάρος της εγκυμοσύνης;
Αν υποθέσουμε ότι το μωρό ζυγίζει από 3- 4 κιλά και το αφαιρέσουμε από το σύνολο του σωματικού βάρους που προστέθηκε κατά την εγκυμοσύνη, συχνά γεννάτια η απορία του γιατί επιβαρυνόμαστε με πολλά επιπλέον.

Ας το δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά:

• Μωρό: 3-4 κιλά
• Αύξηση στήθους: 0,5-1,5 κιλό
• Αύξηση μήτρας: 1 κιλό
• Πλακούντας: περίπου 1 κιλό
• Αμνιακό υγρό: περίπου 1 κιλό
• Υγρά: 1-1,5 κιλά
• Αύξηση όγκου αίματος: 1,5-2 κιλά
• Αύξηση λίπους: 3-4 κιλά

Η έξυπνη κίνηση
Φροντίστε από τον πρώτο καιρό να συμβουλευτείτε τον γυναικολόγο σας ώστε να σας υποδείξει το κατάλληλο βάρος. Επιπλέον, ζητήστε του να σας ελέγχει αυστηρά σε κάθε επίσκεψη. Εναλλακτικά, μπορείτε να ζητήσετε εξ αρχής την βοήθεια κάποιου διαιτολόγου ακολουθώντας ένα πρόγραμμα που δεν θα σας στερήσει τις απαραίτητες βιταμίνες για εσάς και το μωρό σας αλλά και δεν θα σας επιβαρύνει με επιπλέον από το επιτρεπτό αύξηση βάρους.



Πηγή:myself.gr

Καταπληκτικά χωνάκια για παιδικό πάρτυ!!!!!

Υλικά:100γρ. Βούτηρο
100γρ. Ζάχαρη
1 βανίλια
2 αυγά
125γρ. Αλεύρι
Μισό κουταλάκι γλυκού μπέικιν
Κουβερτούρα
24 χωνάκια παγωτού
Εκτέλεση:Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 και αν ψήσουμε στον αέρα στους 160. Παίρνουμε ένα ταψί, στρώνουμε με λαδόκολλα και βάζουμε πάνω τα χωνάκια μας.
Για την γέμιση παίρνουμε το βούτυρο και το χτυπάμε στο μίξερ. Σιγά σιγά προσθέτουμε την ζάχαρη και την βανίλια συνεχίζοντας πάντα το χτύπημα. Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά και χτυπάμε για μισό λεπτό στο πιο δυνατό. Έπειτα προσθέτουμε το αλεύρι με το μπέικιν. Βάζουμε την ζύμη σε ένα κορνέ και γεμίζουμε τα χωνάκια μας εώς 2/3. Βάζουμε το ταψί στον φούρνο και ψήνουμε για 15 λεπτά.
Μόλις ψηθούν τα βγάζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν...
Λιώνουμε την κουβερτούρα και βουτάμε το πάνω μέρος από τα χωνάκια μας σ΄αυτήν.
Έπειτα γαρνίρουμε όσο είναι ακόμη ζεστή η κουβερτούρα με ότι θέλουμε...(σμάρτις, αμύγδαλα, ινδοκάρυδο κτλ.)

Πηγή:Greek Masa.gr

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ...

Γιατί προκαλούνται τα ατυχήματα
Τα ατυχήματα είναι πάρα πολύ συχνά στα παιδιά κάτω των 15 χρόνων. Το 80% των παιδικών ατυχημάτων αφορά παιδιά ηλικλίας κάτω των 5 χρόνων. Με τον όρο "ατυχήματα" αναφερόμαστε σε καταστάσεις που δύσκολα μπορούν να προβλεφθούν και συνήθως είναι αναπότρεπτες και μπορούν να βλάψουν την υγεία του παιδιού μας. Αυτό όμως στα παιδικά ατυχήματα δεν ισχύει πάντα, γιατί εμφανίζουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά που όταν οι γονείς τα πάρουν υπόψη τους και λάβουν τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα, μπορούν να τα αποτρέψουν σε ένα μεγάλο ποσοστό. ΟΙ παράγοντες που συμβάλουν στο να προκληθεί ένα ατύχημα είναι : 1) το παιδί (φύλο, ιδιοσυγκρασία), 2) το αντικείμενο που το προκαλεί και 3) το περιβάλλον που συμβαίνει.

Τα ατυχήματα είναι συχνότερα στα αγόρια (2:1) και σε παιδιά που εμφανίζουν υπερκινητικότητα, είναι πολύ δραστήρια και ασυνήθιστα περίεργα. Σε ηλικία κάτω των 2 χρόνων τα παιδιά θέλουν να ανακαλύψουν τον κόσμο που τα περιβάλλει χωρίς να γνωρίζουν τους πιθανούς κινδύνους και μη κατανοώντας τις απαγορεύσεις των γονιών τους.Τους τραβάνε την προσοχή και το ενδιαφέρον πράγματα που χρησιμοποιούν συνήθως οι γονείς και αυτά που έχουν έντονα χρώματα. Επειδή ο κόσμος που γνωρίζουν μέχρι τον πρώτο χρόνο είναι η τροφή και βασικά το γάλα που το πίνουν από το στήθος ή το μπιμπερό, οτιδήποτε πέφτει στα χέρια τους καταλήγει στο στόμα τους, για να δουν αν τρώγεται ή τι σύσταση έχει, μαλακό, σκληρό, γευστκό, πικρό, γλυκό, ζεστό, κρύο. Επίσης στην ηλικία αυτή πιάνουν οτιδήποτε χωρίς να γνωρίζουν ότι μπορούν να καούν ή να κοπούν και τους αρέσει να ανοίγουν ντουλάπια και συρτάρια για να ανακαλύψουν τι κρύβεται μέσα τους.

Μετά την ηλικία των 2 χρόνων αποκτούν καλύτερες κινητικές δεξιότητες, τρέχουν, σκαρφαλώνουν, πηδάνε, ανεβαίνουν και κατεβαίνουν σκάλες. Πολύ συχνά μιμούνται τους γονείς τους, προσπαθούν να πιουν καφέ, να ανάψουν τον αναπτήρα, να κόψουν με το μαχαίρι ή το ψαλίδι, να καπνίσουν, να πάρουν φάρμακα. Επίσης συχνά τους αρέσει να κρύβονται σε ντουλάπες, παλιά ψυγεία. Προσπαθούν να φουσκώσουν μπαλόνια, να βάζουν σακκούλες στο κεφάλι και αντικείμενα σε πρίζες. Η σκέψη των παιδιών πάνω από τα 2 χρόνια χαρακτηρίζεται από τους ειδικούς "μαγική". Συμπεριφέρονται δηλαδή σαν οι σκέψεις τους και οι επιθυμίες τους είναι εκείνες που καθορίζουν και το αποτέλεσμα. Πετάει πέτρες στο φίλο του διασκεδάζοντας ή θεωρώντας το αστείο, χωρίς να μπορεί να καταλάβει ότι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο και καθόλου διασκεδαστικό για το άλλο παιδάκι.

Για όλους τους παραπάνω λόγους θα πρέπει να εφαρμόζουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι κανόνες ασφαλείας και να συμβουλεύουμε συνεχώς τα παιδιά μας όταν ενεργούν επικίνδυνα. Σίγουρα χρειάζεται πολύ υπομονή και να επαναλαμβάνουμε πολλές φορές τα ίδια και τα ίδια μέχρι να μπορέσουν να μάθουν και να θυμούνται τους βασικούς κανόνες ασφαλείας. Τα περισσότερα ατυχήματα συμβαίνουν όταν οι γονείς είναι σε ένταση και δεν μπορούν να είναι σε επαρκή και συνεχή επιτήρηση. Υπάρχουν κάποιες καταστάσεις που σχετίζονται άμεσα με ατυχήματα, όπως είναι η κούραση και η πείνα, η εγκυμοσύνη, η ένταση ανάμεσα στους γονείς, οι αλλαγές στα πρόσωπα που φροντίζουν τα παιδιά και οι ξαφνικές αλλαγές στο περιβάλλον που ζουν π.χ. μετακόμιση, διακοπές.


Ποια είναι τα συνηθέστερα ατυχήματα και που οφείλονται

Τα συχνότερα ατυχήματα στα παιδιά είναι οι τραυματισμοί, τα εγκαύματα, οι δηλητηριάσεις, ο πνιγμός και η ηλεκτροπληξία. Οι τραυματισμοί συνήθως οφείλονται σε πτώσεις, κοψίματα από αιχμηρά αντικείμενα (μαχαίρια, ψαλίδια, τζάμια, κρύσταλα) ή κακώσεις από επικίνδυνα και ετοιμόροπα έπιπλα (παπουτσοθήκες, τηλεοράσεις). Συνήθως οι τραυματισμοί είναι επιπόλαιοι και ακίνδυνοι. Μερικές φορές όμως προκαλούν μόνιμες αναπηρίες ή θέτουν σε κίνδυνο και τη ζωή. Πιο επικίνδυνες είναι οι κακώσεις στο κεφάλι που αν και συνήθως δεν χρειάζονται αντιμετώπιση, χρειάζονται όμως σίγουρα παρακολούθηση της γενικής κατάστασης του παιδιού, δηλαδή αν έχει νωθρότητα, υπνηλία, ανορεξία, ευερεθιστότητα, εμέτους οπότε χρειάζεται εισαγωγή σε νοσοκομείο.


Τα εγκαύματα είναι αρκετά συχνά και προκαλούνται από αναμένες εστίες στην κουζίνα, ζεστό φούρνο, από πτώση μαγειρικού σκεύους με ζεστό νερό ή λάδι. Σπάνια εγκαύματα συμβαίνουν από καυτό νερό στο μπάνιο και μερικές φορές από τον καθημερινό μας καφέ. Εγκαύματα μπορούν να προκληθούν επίσης από θερμαντικά σώματα, κεριά, αναπτήρες, τζάκι. Τα εγκαύματα είναι επικίνδυνα όταν αφορούν πολύ μεγάλη έκταση του σώματος όπως και όταν αφορούν τα μάτια, τα γεννητικά όργανα και τα χέρια. Μεγάλη σημασία έχει και ο βαθμός του εγκαύματος αν δηλαδή είναι μεγαλύτερα του 1ου βαθμού (απλός ερεθισμός).

Πατέρας και γιος. Μια ιδιαίτερη σχέση...

Συνέχεια ακούς να γίνεται λόγος για το μητρικό φίλτρο, το ένστικτο της μητέρας. Μάνα είναι μόνο μία, σύμφωνοι. Όμως οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως και ο πατέρας είναι μοναδικός! Τι σημαίνει αυτό... Ο εγκέφαλος των ανδρών που μόλις έχουν γίνει μπαμπάδες αντιδρά και να «συμπεριφέρεται» παρόμοια με αυτόν των γυναικών. Σύμφωνα με νέα έρευνα οι διεργασίες που συμβαίνουν στον εγκέφαλο μιας γυναίκας και ενδυναμώνουν το δεσμό μεταξύ μητέρας και βρέφους εμφανίζονται και στον ανδρικό εγκέφαλο, δηλαδή μεταξύ πατέρα και βρέφους.

Μητέρα γεννιέσαι...πατέρας εκπαιδεύεσαι!
Η ψυχολόγος Νατάσσα Πατεράκη εξηγεί πως “η μητέρα έχει έμφυτο το ‘μητρικό’ φίλτρο ενώ ο πατέρας αντιλαμβάνεται τί του συμβαίνει, καθώς και το ρόλο του, μετά τη γέννηση του παιδιού και κατά τη διάρκεια της ανατροφής του”. Πιο απλά ένας άνδρας μαθαίνει να είναι μπαμπάς.

Πατέρας και γιος. Μια σχέση, πολλά στάδια!
Η σχέση μεταξύ πατέρα και γιου είναι ιδιαίτερη, ενώ παρατηρείται πιο έντονα σε συγκεκριμένες φάσεις της ζωής των δύο. Ιδιαίτερα σήμερα που ο μπαμπάς έχει πιο ενεργό ρόλο στην ανατροφή των παιδιών, η συμβολή του είναι καθοριστική ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για αγόρι.

Από την ηλικία των τριών και μετάΣτη νηπιακή ηλικία, που αρχίζει από τα τρία και φτάνει μέχρι τα έξι χρόνια, η επίδραση του πατέρα στην αγωγή του παιδιού γίνεται πιο άμεση. Το παιδί συνειδητοποιεί ότι εκτός από την μητέρα υπάρχει και το πρόσωπο του πατέρα στη ζωή του και παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο. Για το παιδί της ηλικίας αυτής, ο πατέρας είναι ο σύνδεσμος με τον έξω κόσμο, ο φορέας δύναμης και εξουσίας, το κυρίαρχο ανδρικό πρότυπο. Στην ηλικία αυτή, το παιδί ερευνά το σώμα του κι αρχίζει να ενδιαφέρεται για την σεξουαλικότητά του. Ο πατέρας γίνεται και σεξουαλικό πρότυπο για το αγόρι και είναι το πρόσωπο αναφοράς στο οποίο θα στραφεί όταν νιώσει ότι οι απαντήσεις της μητέρας του δεν είναι αρκετές. Το αγόρι της ηλικίας αυτής έχει ως ίνδαλμα τον πατέρα, ταυτόχρονα όμως τον μισεί και τον ζηλεύει και θέλει να πάρει τη θέση του, μιας και θεωρεί ότι παίρνει την μητέρα του από κοντά του.

Όταν το “οιδιπόδειο” σπάει!Σύνήθως τα μικρά αγόρια αισθάνονται πιο οικεία με κάποια γυναικεία φιγούρα. “Τα μικρά αγόρια αντιμετωπίζουν τον μπαμπά τους αρχικά ανταγωνιστικά, καθώς θεωρούν ότι η αγάπη της μητέρας ανήκει μόνο σε αυτά και ο πατέρας είναι αυτός που τη διεκδικεί, δε θέλουν λοιπόν να τη μοιράζονται με κανέναν” εξηγεί η Νατάσσα Πατεράκη.

Όσο τα αγόρια μεγαλώνουν, ο μπαμπάς παίζει κεντρικό ρόλο στη ζωή τους. “Οι πατεράδες παίζουν πιο ενεργό ρόλο στη ζωή τους με το να παίζουν παιχνίδια (περισσότερο σωματικά απ΄ ότι λεκτικά), δίνουν περισσότερη σημασία στην αγωγή των αγοριών, όσον αφορά σε κανόνες συμπεριφοράς, ηθικούς κώδικες, συμπεριφορές προς το άλλο φύλο αλλά και να επιβραβεύουν ή να τιμωρούν με λιγότερη συχνότητα αλλά μεγαλύτερη ένταση”.

Ο πατέρας με τη γενικότερη συμπεριφορά του αλλά και ειδικότερα με τον τρόπο που αντιμετωπίζει και προσεγγίζει το γιο του, συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξή του και στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, καθώς ο γιος μιμείται τις κινήσεις, τον τρόπο που μιλάει και αντιδρά, ακόμα και το χιούμορ του. Τον θεωρεί ‘ήρωά’ του, ικανό να κάνει τα πάντα και όταν μεγαλώσει θέλει να του μοιάσει.

Οι συγκρούσεις της εφηβείας
Στην περίοδο της εφηβείας τα πράγματα συνήθως δυσκολεύουν για τους πατεράδες αλλά και για τους γιούς, καθώς οι έφηβοι υιοθετούν μια κριτική στάση και αμφισβητούν τους γονείς, που μέχρι πρότινως θαύμαζαν. Ο αντιδραστικός γιος και ο υπερπροστατευτικός πατέρας συγκρούονται συχνά, καθώς κάθε πλευρά προσπαθεί να υπερασπιστεί τη θέση της. Φυσικά, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που οι σχέσεις μεταξύ τους είναι πιο ομαλές, απλά αυτό συνήθως συμβαίνει όταν πλέον ο γιος μπει στη φάση της ενηλικίωσης.

Τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα για τα παιδιά;

Τα Χριστούγεννα για τα παιδιά είναι οι καλύτερες μέρες του χρόνου. Η πιο μαγική εποχή...

Τι ωραία που είναι τα Χριστούγεννα όταν τα περνάς οικογενειακά! Στολίζετε όλοι μαζί το χριστουγεννιάτικο δέντρο με πάρα πολλά στολίδια και φωτάκια. Τα παιδιά γράφουν γράμμα στον Άγιο Βασίλη, ενώ ο μπαμπάς παλεύει να ανάψει το τζάκι. Η μαμά φτιάχνει ζεστά cookies και έχει μοσχοβολήσει όλο το σπίτι! Ύστερα κάνετε όλοι μαζί μια βόλτα στην πόλη όπου είναι στολισμένη με πολλά λαμπιόνια και όμορφα, πανύψηλα χριστουγεννιάτικα δέντρα. Έτσι τα παιδιά έχουν μπει για τα καλά στο πνεύμα των Χριστουγέννων!

“Τα Χριστούγεννα για τα παιδιά είναι οι καλύτερες μέρες του χρόνου και η πιο μαγική εποχή του χρόνου. Τα περιμένουν με ανυπομονησία, γιατί δεν έχουν σχολείο, γιατί περιμένουν τα δώρα που θα τους φέρει ο Άγιος Βασίλης, για τον ιδιαίτερο στολισμό που κάνουμε στο σπίτι και ειδικά στην πόλη. Για όλους αυτούς τους λόγους, τα Χριστούγεννα για τα παιδιά είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου” μας λέει η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη.

Με όπλο τις ...Όμορφες Αναμνήσεις!!!
“Τα παιδιά θα κρατήσουν αναμνήσεις από τα ευτυχισμένα Χριστούγεννα για όλη τους τη ζωή. Αυτές οι μέρες βοηθούν τα παιδιά να κρατήσουν όμορφες αναμνήσεις τις οποίες θα τις έχουν σαν οπλοστάσιο στις κακές περιόδους της ζωής τους. Μέσα από αυτές τις αναμνήσεις των ευτυχισμένων Χριστουγέννων της παιδικής ηλικίας θα βρίσκουν δύναμη και κουράγιο για οποιαδήποτε δυσκολία αντιμετωπίσουν” τονίζει η κ.Μαυράκη.

Γονείς και... κατανάλωση
“Οι γονείς αντιμετωπίζουν τα Χριστούγεννα ακριβώς με την συναίσθηση ότι είναι καταπληκτικές μέρες για τα παιδιά και προσπαθούν να τους φτιάξουν πρόγραμμα που να έχει δραστηριότητες. Τους αγοράζουν πολλά δώρα και κάνουν ό, τι μπορούν για τα παιδιά τους. Το κακό είναι όμως ότι κάνουν ό, τι μπορούν για τα παιδιά τους μέσα σε ένα καταναλωτικό σκεπτικό. Θεωρούν δηλαδή ότι με πολλά δώρα, πολλά παιχνίδια, πολλές εξόδους... έχουν κάνει τα παιδιά τους να ζήσουν θαυμάσια Χριστούγεννα” επισημαίνει η ψυχολόγος.

“Το μηνυμα των Χριστουγέννων είναι η αγάπη, η φιλαλληλία (το να αγαπάμε τους άλλους), η συντροφικότητα και η προσφορά. Πρέπει να δούμε τα Χριστούγεννα σαν μια εποχή που θα μείνουμε περισσότερο στο σπίτι, θα είμαστε πιο χαλαροί, θα μπορούμε να παίξουμε ουσιαστικά και να επικοινωνήσουμε με τα παιδιά, να τα ακούσουμε και να τους μιλήσουμε”.

“Πρώτα, όμως, να τα ακούσουμε, γιατί όλον τον άλλο καιρό δεν τα ακούμε μέσα στο τρέχα από δω.. τρέχα από κει, από σχολείο σε φροντιστήριο, από φροντιστήριο σε άλλο φροντιστήριο. Δεν είναι εύκολο να ακούσουμε τα παιδιά μας, ούτε και να συζητήσουμε μαζί τους. Πρέπει να τους δείξουμε ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι το πνεύμα της προσφοράς και όχι το πνεύμα μόνο της κατανάλωσης και της απαίτησης για δώρα”.

Μερικές συμβουλές!
-Φτιάξτε δώρα μαζί με τα παιδιά σας. Κάρτες, χειροποίητες κατασκευές, γλυκά... Τυλίξτε τα όμορφα και δώστε τα σε ανθρώπους αγαπημένους.
-Μην ξοδεύετε χρήματα ασυλλόγιστα για δώρα τα οποία μπορεί ο καθένας να τα βρει σε οποιοδήποτε κατάστημα.
“Έτσι, συνηθίζουμε το παιδί σε ένα πνεύμα που δεν έχει την κατανάλωση μέσα, αλλά το μεράκι, την προσωπική σφραγίδα, το νοιάξιμο. Μαθαίνει ότι το δώρο είναι αγάπη και σκέψη. Όχι ότι το δώρο είναι υποχρέωση και αν δεν μου κάνεις δώρο ή σπουδαίο δώρο δεν είσαι καλός μπαμπάς, νονός, Άγιος Βασίλης” τονίζει η ψυχολόγος.
-Κάντε επισκέψεις στους παππούδες, στους νονούς και σε όλους τους ανθρώπους που στην καθημερινότητα βλέπουνε λίγο.
-Κάντε όμορφους περιπάτους ώστε να γεμίσουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους με όμορφα θεάματα και όμορφους ήχους.
-Ξεκουραστείτε πολύ, χουχουλιάστε... γιατί αυτό είναι το πνεύμα των ημερών και όχι το πνεύμα της κούρασης, του ξενυχτιού, του πολύ φαγητού και των πολλών εξόδων.

Τέλος... ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ;