Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Μαμά...είμαι παιδάκι!!!!!


Στην ηλικία των 2 ετών τα παιδιά περνούν από ένα μεταβατικό στάδιο τόσο έντονων αλλαγών που τους χάρισε τον τίτλο «τα τρομερά δίχρονα» ή terrible twos, σύμφωνα με τους αμερικανούς επιστήμονες. Ας γνωρίσουμε τις μεταλύτερες αλλαγές που βιώνει το παιδί αυτής της ηλικιακής φάσης ώστε να μπορούμε να χειριστούμε καλύτερα τη σχέση μας μαζί του.

Είναι η φάση κατά την οποία το μέχρι πρότινος χαμογελαστό μωράκι μας αρχίζει να έχει άποψη για όλα και να προσπαθεί να την επιβάλει στους γονείς του με τον τρόπο που ξέρει καλύτερα ότι αποδίδει: πέφτοντας στο πάτωμα, ουρλιάζοντας και χτυπώντας το κεφάλι του. Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις εκρήξεις θυμού; Ας προσπαθήσουμε πρώτα να καταλάβουμε γιατί προκαλούνται.

Οι μεγάλες αλλαγές που βιώνει ένα παιδί 2 ετών
- Έχει κατακτήσει την κίνηση και την ομιλία. Από την απόλυτη ακινησία και τη σιωπή της βρεφικής ηλικίας, τώρα μπορεί να κινείται στο χώρο και να διατυπώνει την άποψή του. Είναι μια τεράστια αλλαγή για το σώμα του αλλά και για τη δυνατότητα της επικοινωνίας που έχει τώρα με τους γύρω του.

- Θέλει να κατακτήσει την αυτονομία του. Γνωρίζει πλέον πως αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Ξέρει πως δεν είναι τμήμα της μαμάς (και η μαμά μπορεί να φύγει επιτέλους χωρίς προβλήματα).

- Νιώθει περιέργεια για τα πάντα και θέλει να εξερευνήσει κάθε νέο χώρο. Τώρα που ανακάλυψε την ελευθερία, δεν γίνεται να «καθίσει ήσυχα». Ο κόσμος γύρω του είναι άγνωστος, συναρπαστικός και γεμάτος εκπλήξεις. Ποιός θέλει να πάει για ύπνο όταν ξέρει πως θα χάσει το... πάρτυ;

- Χρησιμοποιεί το κλάμα ή τις εκρήξεις θυμού για να πετύχει αυτό που θέλει. Νιώθει θυμωμένο και μπορεί να εκφράσει τον θυμό του. Είναι απόλυτα φυσιολογικό και υγιές να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του.

- Απολαμβάνει τη σημασία που του δίνουν οι μεγάλοι. Ξέρει πως βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής και προκαλεί τις αντιδράσεις τους με τη συμπεριφορά του. Γι αυτό φτάνει ακόμα και στα άκρα. Από την άλλη πλευρά παραμένει ένα μωρό, εξαρτημένο ακόμα από τη μαμά του για κάθε βασική φροντίδα: το φαγητό, τον ύπνο, το μπάνιο και την τουαλέτα του. Αυτή η σύγκρουση ανάμεσα στο μωρό που ήταν και το νήπιο που θα γίνει αύριο, του δημιουργεί σύγχυση και προκαλεί το ξέσπασμα στη συμπεριφορά του. Επειδή πρόκειται απλώς για μια φάση που θα περάσει και σε λίγο το παιδί θα είναι πιο συνεργάσιμο οι γονείς πρέπει να την αντιμετωπίζουν με όσο το δυνατόν περισσότερη ψυχραιμία.

Ψυχραιμία λοιπόν....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου