Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

*Πρώτη μέρα στο σχολείο*

H πρώτη δημοτικού είναι κομβικό σημείο στη ζωή των παιδιών, αφού βρίσκονται αντιμέτωπα με μία νέα πραγματικότητα. O φόβος και η ανασφάλεια κάνει κάποια από αυτά να παρουσιάζουν άρνηση για το σχολείο. Πώς πρέπει να το χειριστούν γονείς και δάσκαλοι;



Με υπομονή. Τα «πρωτάκια» καλούνται να αντεπεξέλθουν στα καινούργια τους σχολικά καθήκοντα και κάτι τέτοιο χρειάζεται υπομονή και επιμονή τόσο από την πλευρά των γονέων όσο και από τον δάσκαλο.
Με υπομονή. Τα «πρωτάκια» καλούνται να αντεπεξέλθουν στα καινούργια τους σχολικά καθήκοντα και κάτι τέτοιο χρειάζεται υπομονή και επιμονή τόσο από την πλευρά των γονέων όσο και από τον δάσκαλο.

Το πρώτο κουδούνι της σχολικής τους ζωής θα χτυπήσει σε μία εβδομάδα. Τα περίπου 100.000 παιδιά της Α’ δημοτικού θα βρεθούν αντιμέτωπα με τη νέα πραγματικότητα. Θα κάτσουν πρώτη φορά στα θρανία του «μεγάλου σχολείου» και εκεί θα γνωρίσουν σιγά σιγά τον καινούργιο τους δάσκαλο, άλλους συμμαθητές, νέα βιβλία.

Η προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον δεν είναι εύκολη υπόθεση για όλους. Τα «πρωτάκια» καλούνται να αντεπεξέλθουν στα καινούργια τους σχολικά καθήκοντα και κάτι τέτοιο χρειάζεται υπομονή και επιμονή τόσο από την πλευρά των γονέων όσο και από τον δάσκαλο.

«Η πρώτη δημοτικού είναι κομβικό σημείο στη ζωή μας γιατί σηματοδοτείται η αρχή των σχολικών καθηκόντων και απαιτήσεων για το παιδί. Θα αρχίσει δηλαδή σταδιακά να αποκτά συστηματικές γνώσεις που θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου πολύπλοκες και κάποιες φορές ενδεχομένως δεν θα είναι και ιδιαίτερα ευχάριστες για το ίδιο.

Αντιδράσεις
Συνήθως το παιδί μέσα σε δέκα, δεκαπέντε ημέρες έχει προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον, επειδή έχει προηγηθεί η φοίτησή του στον παιδικό σταθμό και στο νηπιαγωγείο. Υπάρχουν όμως παιδιά, συνήθως εκείνα που είναι υπερπροστατευμένα, τα οποία αντιδρούν αρνητικά στην πρώτη τάξη», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος - παιδοψυχολόγος.

Οπως εξηγούν οι επιστήμονες, το παιδί με την είσοδό του στο δημοτικό αλλάζει τις συνήθειές του με αποτέλεσμα σε κάποιες περιπτώσεις να δημιουργηθεί άρνηση, ακόμη και φοβία, για το σχολείο.

Οι μικροί μαθητές περνούν από τον προφορικό λόγο στον γραπτό, είναι υποχρεωμένοι να κάθονται και να παρακολουθούν με προσοχή τον δάσκαλο, να μοιράζονται τον χώρο με πρόσωπα που δεν τους είναι οικεία και στο τέλος της ημέρας να παίρνουν «δουλειά» στο σπίτι.

«Υπάρχουν παιδιά τα οποία παρουσιάζουν άρνηση για το σχολείο. Αν και στις μέρες μας είναι λίγα τα περιστατικά αυτά γιατί τα περισσότερα παιδάκια έχουν συνηθίσει τη φοίτηση στον παιδικό σταθμό και στο νηπιαγωγείο, όταν συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως», προσθέτει η κ. Καππάτου.

Tα συμπτώματα και ο ρόλος των γονιών

1. Η άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους. Κατ’ αρχάς το παιδί παρουσιάζει έντονες αντιδράσεις άγχους ή πανικού στην προσπάθεια του γονιού να το πείσει να πάει στο σχολείο. Υπόσχεται ότι θα πάει την επόμενη μέρα για να κερδίσει χρόνο, κλείνεται στο δωμάτιο, κλαίει και ουρλιάζει. Πολλές φορές γίνεται επιθετικό προς τους γονείς του.

2. Σε μερικές περιπτώσεις διαμαρτύρεται για σωματικά συ­μπτώ­­ματα, όπως πόνους στην κοιλιά. Οταν οι γονείς το πηγαίνουν στον παιδίατρο δεν διαπιστώνουν κάτι οργανικό.

3. Μπορούν να παρατηρηθούν κι άλλα συμπτώματα, όπως εμετοί ή παλινδρόμηση σε προηγούμενο στάδιο όπως η ούρηση και οι νυχτε­ρινοί εφιάλτες. Επίσης μπορεί να αρνείται να φάει. «Το άγχος του παιδιού παίρνει μια δραματική τροπή. Του δημιουργείται πανικός στην ιδέα ότι θα πάει σχολείο. Πολλές φορές αυτή η άρνηση απορρέει και από υπερβολικές απαιτήσεις των γονέων. Ο γονιός πρέπει αμέσως να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Τα παιδιά με σχολική φοβία φαίνονται αρκετά εξαρτημένα και δεν είναι πολύ κοινωνικά. Οταν βρίσκονται μακριά από την οικογένεια είναι δειλά, συνεσταλμένα», εξηγεί η ψυχολόγος κ. Καππάτου.

Μέτρα... θεραπείας
Οι ειδικοί τονίζουν ότι αν οι γονείς χειριστούν μία τέτοια κατάσταση σωστά μπορεί μέσα στις πρώτες μέρες να ξεπεραστεί. Συγκεκριμένα οι γονείς:

* Από τη στιγμή που το παιδί παρουσιάσει τέτοιου είδους προβλήματα, είναι πολύ σημα­ντικό να μη μείνει στο σπίτι. Οταν λείπει συχνά από το σχολείο, του δημιουργούνται κενά και ενισχύονται οι δυσκολίες.
* Μόλις αντιληφθούν το πρόβλημα, να ενημερώσουν αμέσως τον δά­σκα­λό του. Η προτροπή και ο έπαινος θα το βοηθήσουν σημαντικά.
* Αν αντιδρά πολύ έντονα, να ξεκινήσουν σταδιακά πρόγραμμα επιστροφής και ενθάρρυνσής του, σε συνεργασία με κάποιον ειδικό. Να αποφεύγουν να δείχνουν οι ίδιοι το άγχος που έχουν. Αν διαπιστώσουν ότι έπειτα από κάποιες μέρες το παιδί συνεχίζει να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει αμέσως να ζητήσουν βοήθεια.

Πρόκληση για τον δάσκαλο
Η συμπεριφορά των δασκάλων είναι σημαντική. Ο δάσκαλος πρέπει να έχει υπομονή, να προσπαθεί να είναι γλυκός μαζί τους, να έχει στο μυαλό του να τα οριοθετήσει σταδιακά και να τα βοηθήσει για να δεχτούν ότι θα έχουν κάποιες εργασίες στο σπίτι. «Το διάβασμα ειδικά στην Α’ δημοτικού πρέπει να είναι από μισή έως μία ώρα. Είναι λάθος κατεύθυνση να μην παίζει το παιδί. Είναι σε μια ηλικία όπου η φαντασία του είναι παραγωγική και μέσα από το παιχνίδι μαθαίνει να αντιμετωπίζει τα συναισθήματά του, τις δυσκολίες του κ.λπ.», συμπληρώνει η Αλεξάνδρα Καππάτου.

Προσαρμογή
Η συνεργασία του γονέα με τον δάσκαλο είναι απαραίτητη γιατί, εκτός των άλλων, η πρώτη τάξη μπορεί να αποκαλύψει πιθανές δυσκολίες που μπορεί να έχει το παιδί. Οταν το παιδί περνάει από τον προφορικό στον γραπτό λόγο, τα όποια προβλήματα φαίνονται πιο έντονα. Δηλαδή φαίνεται πόσο εύκολα συγκεντρώνεται, πόσο κρατάει η συγκέντρωσή του, αν μπορεί εύκολα να μάθει να διαβάζει, αν μπορεί να αντιγράψει από τον πίνακα.

Ισως αποκαλυφθούν προβλήματα ωριμότητας ή ακόμη και μαθησιακά προβλήματα τα οποία χρήζουν αντιμετώπισης.

«Η μετάβαση του παιδιού από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό είναι μία ιδιαίτερα αγχογόνα κατάστα­ση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να έρχονται τα παιδιά σε πρώτη επαφή με το περιβάλλον του δημοτικού από τον τελευταίο μήνα του νηπιαγωγείου. Η πρώτη εβδομάδα πρέπει να είναι εβδομάδα προσαρ­μογής. Ο δάσκαλος να ξεναγεί τα παιδιά στους χώρους του σχολείου. Αλλωστε ένα χαμόγελο είναι το καλύτερο φάρμακο για το παιδί», λέει η δασκάλα Μαρία Ροζάκη.

Πηγή:Εθνος.gr

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

Εγκυμοσύνη χωρίς σάκχαρο!!!!

Πηγή:Vita.gr


Η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι από τις πιο γλυκές στη ζωή μιας γυναίκας. Δυστυχώς, όμως, για κάποιες γυναίκες, περίπου 4 στις 100, η περίοδος αυτή παραείναι γλυκιά, αφού τις επισκέπτεται το πρόβλημα του αυξημένου σακχάρου στο αίμα, ο διαβήτης της κύησης δηλαδή, συνήθως μόνο παροδικά. Αν και, σύμφωνα με τους ειδικούς, τα επίπεδα του σακχάρου επηρεάζονται έως ένα βαθμό σε όλες τις εγκύους, μόνο το 2-4% πληροί τα διαγνωστικά κριτήρια ώστε να θεωρηθεί ότι αντιμετωπίζει ουσιαστικό πρόβλημα. Πριν αγχωθείτε, μάθετε πώς γίνεται η διάγνωση και, αν χρειαστεί, η ρύθμιση του διαβήτη της κύησης. Αν και είναι μια σοβαρή κατάσταση που δεν πρέπει να παραβλέπεται, όταν αντιμετωπιστεί σωστά και υπό την καθοδήγηση των ειδικών, δεν μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστικά προβλήματα, ούτε σε εσάς ούτε στο μωρό σας!

Τι είναι ο διαβήτης της κύησης
Πρόκειται για μια παθολογική κατάσταση η οποία συνήθως προκύπτει περίπου στην αρχή του τρίτου τριμήνου και η οποία μετά τον τοκετό κατά κανόνα εκλείπει, καθώς τα επίπεδα του σακχάρου επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα.
Οφείλεται στο γεγονός ότι, καθώς αναπτύσσεται ο πλακούντας, αυξάνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη. Στις περισσότερες γυναίκες ο οργανισμός αντιμετωπίζει το πρόβλημα με παραγωγή περισσότερης ινσουλίνης. Σε κάποιες άλλες, όμως, το πάγκρεας δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί και έτσι το σάκχαρο αυξάνεται περισσότερο από το φυσιολογικό και δημιουργείται ο διαβήτης της κύησης…

Η απαραίτητη εξέταση
Όλες οι γυναίκες, ανεξάρτητα από το αν αντιμετωπίζουν παράγοντες κινδύνου, έχουν σχετικό ιστορικό κλπ., θα πρέπει ανάμεσα στην 23η και την 26η εβδομάδα της κύησης να κάνουν μία εξέταση που ονομάζεται δοκιμασία ανοχής γλυκόζης. Για την εξέταση αυτή πρέπει να μείνουν νηστικές από το προηγούμενο βράδυ και για τουλάχιστον 12 ώρες. Τις 3 ημέρες πριν από τη «νηστεία», πρέπει να καταναλώνουν τουλάχιστον 200 γρ. υδατάνθρακες την ημέρα, που αντιστοιχούν σε 1 μερίδα δημητριακών στο πρωινό, 1 μερίδα ζυμαρικών στο μεσημεριανό, 3 φρούτα και 2 φέτες ψωμί.
Επίσης, πρέπει να παραμείνουν στο μικροβιολογικό εργαστήριο για 3 ώρες, ώστε να γίνουν 4 αιμοληψίες:
• Στην πρώτη, μετριέται το σάκχαρο νηστείας.
• Στη συνέχεια, καταναλώνουν 100 γρ. γλυκόζης (διαλυμένα σε ένα ποτήρι νερό). Το σάκχαρό τους θα μετρηθεί ξανά με 3 αιμοληψίες μετά από 1, 2 και 3 ώρες αντίστοιχα.

Πότε υπάρχει πρόβλημα
Για να θεωρηθεί ότι υπάρχει διαβήτης κύησης, θα πρέπει στην εξέ-ταση να βρεθούν δύο τουλάχιστον τιμές μεγαλύτερες από τις παρακάτω φυσιολογικές:
• Γλυκόζη νηστείας μέχρι 95 mg/dl
• Στα 60΄ μέχρι 180 mg/dl
• Στα 120΄ μέχρι 155 mg/dl
• Στα 180΄ μέχρι 140 mg/dl
Αν βρεθούν τουλάχιστον δύο τιμές χαμηλότερες από 65mg/dl, πρόκειται για προδιαβητική κατάσταση (εξαιτίας υπερβολικής έκκρισης ινσουλίνης). Χρειάζεται να συμβουλευτείτε διαβητολόγο για να σας δώσει οδηγίες (π.χ. συχνά γεύματα).
Προσοχή! Ορισμένοι γυναικολόγοι συστήνουν τη μίνι καμπύλη (εξέταση με μικρότερη ποσότητα γλυκόζης και λιγότερες αιμολη­ψίες), αλλά πρόκειται για λανθασμένη πρακτική. Όλες οι γυναίκες θα πρέπει να κάνουν την καμπύλη με 100 γρ. γλυκόζης και 4 αιμοληψίες.

Πώς αντιμετωπίζεται
Αν διαγνωστεί διαβήτης, πρέπει να απευθυνθείτε σε διαβητολόγο και διαιτολόγο και σύμφωνα με τις οδηγίες τους να τον αντιμετωπίσετε:
• Με σωστή διατροφή, ελαφριά άσκηση και τακτικές μετρήσεις του σακχάρου του αίματος.
• Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως χρειαστεί να πάρετε ινσουλίνη, αφού τα αντιδιαβητικά φάρμακα αντενδείκνυνται στην εγκυμοσύνη.
• Επίσης, πρέπει να κάνετε συχνά υπερηχογραφήματα για να παρακολουθείτε την ανάπτυξη του μωρού και την ποσότητα του αμνιακού υγρού, που τείνει να αυξάνεται όταν το σάκχαρο δεν είναι καλά ρυθμισμένο.

2 μήνες μετά τον τοκετό, η μητέρα πρέπει να επαναλάβει τις εξετάσεις σακχάρου




Ποιες γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο
Εκείνες που:
• Έχουν οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2.
• Έχουν ατομικό ιστορικό παθολογικής εξέτασης ανοχής γλυκόζης.
•Έχουν παρουσιάσει σάκχαρο στα ούρα (σακχαρουρία) σε πρόσφατη εξέταση ούρων.
•Είναι παχύσαρκες ή έχουν πάρει πολλά κιλά στην εγκυμοσύνη.
•Είναι μεγαλύτερες από 25 ετών.
•Είχαν παρουσιάσει σε προηγούμενη εγκυμοσύνη το ίδιο πρόβλημα.
•Έχουν γεννήσει μεγαλόσωμα μωρά.
•Αντιμετώπισαν αυτόματη αποβολή (πριν από την 20ή εβδομάδα).
•Είχαν αυξημένη ποσότητα αμνιακού υγρού σε προηγούμενη εγκυμοσύνη.



Η διατροφή που θα κρατήσει το διαβήτη μακριά σας
Προτιμήστε
• Άφθονα φρούτα και λαχανικά, για να παίρνετε τις βιταμίνες τους, αλλά κυρίως τις φυτικές τους ίνες.
• Τρόφιμα ολικής άλεσης, γιατί θα σας χορτάσουν χωρίς να σας ανεβάσουν τόσο το σάκχαρο.
• Γαλακτοκομικά, χαμηλά σε λιπαρά.
• Ελαιόλαδο, αλλά με μέτρο, γιατί έχει πολλές θερμίδες.
• Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα (ω-3 και ω-6) από ψάρια, ξηρούς καρπούς κλπ.
• Άπαχο κρέας και κοτόπουλο.
Αποφύγετε
• Τρόφιμα με απλά σάκχαρα (γλυκά, χυμούς, λευκό ψωμί, προϊόντα ζύμης), γιατί αυξάνουν τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος και συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη διαβήτη κύησης.
• Τα σπορέλαια, τα υδρογονωμένα ή τα μερικώς υδρογονωμένα λίπη που υπάρχουν σε τυποποιημένα τρόφιμα, πατατάκια, μπισκότα, κρουασάν και τηγανητές πατάτες εμπορίου.
• Τρόφιμα σε κονσέρβες ή προτηγανισμένα και προμαγειρεμένα τρόφιμα.
Καταναλώστε με μέτρο
• Πατάτες, μακαρόνια και ρύζι, που μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, κυρίως όταν καταναλώνονται ως κυρίως γεύμα και όχι ως συνοδευτικό πρωτεΐνης (κρέας, ψάρι, κοτόπουλο).

Μπορεί να υπάρξουν επιπλοκές;
Αν ο διαβήτης κύησης διαγνωστεί έγκαιρα, ρυθμιστεί και παρακολουθείται συστηματικά, η εγκυμοσύνη μπορεί να συνεχιστεί φυσιολογικά. Διαφορετικά, μπορεί να προκληθούν προβλήματα:
• Στην έγκυο (π.χ. αυξημένο αμνια­κό υγρό, υπέρταση, προεκλαμψία ή εκλαμψία).
• Στον τοκετό (τα μωρά αυτά είναι ιδιαίτερα μεγάλα και πρέπει να γίνει καισαρική).
• Στο έμβρυο (π.χ. να εμφανίσει υπογλυκαιμία αμέσως μετά τη γέννηση, πνευμονική ανωριμότητα).

Φυσιολογικός τοκετός Ή καισαρική;
Συνήθως, οι γυναικολόγοι επιλέγουν την προγραμματισμένη καισαρική τομή στην 38η εβδομάδα της κύησης, σε περίπτωση που η μητέρα έχει διαβήτη κύησης.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τη δρ. Ράνια Ζαχαροπούλου, παθολόγο με εξειδίκευση στο σακχαρώδη διαβήτη, και τον κ. Χάρη Δημοσθενόπουλο, κλινικό διαιτολόγο-διατροφολόγο.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Νέα μητέρα...γυμνάζεται!!!!

Πότε μια γυναίκα που έχει γεννήσει μπορεί να ξεκινήσει να γυμνάζεται?

Από την στιγμή που η νέα μητέρα γυρίσει σπίτι μετά την παραμονή της στην κλινική και εφόσον ο τοκετός της ήταν φυσιολογικός, είναι σε θέση και ενδείκνυται να ξεκινήσει ήπιες ασκήσεις.


Με ποιό τρόπο πρέπει να ξεκινήσει να γυμνάζεται μετά τους 9 επιβαρυμένους μήνες της εγκυμοσύνης?

Ο ιδανικός τρόπος για να ξεκινήσει να ενεργοποιείται είναι να αφιερώνει καθημερινά περίπου 20 λεπτά σε ασκήσεις ευλυγισίας-ευκαμψίας. Αυτό θα την ξεκουράζει και θα της δώσει σταδιακά ευεξία και την αρχική θέση του σώματός που είχε πριν την εγκυμοσύνη.

Ποιές είναι οι ασκήσεις που θα τονώσουν τον οργανισμό της?

Οι ασκήσεις σύσφιξης και ενδυνάμωσης θα μπουν σταδιακά και θα εκτελούνται αργά με συνοδεία εισπνοής-εκπνοής, που σημαίνει ότι η ασκούμενη θα πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί ιδανικά την αναπνοή της κατά την εκτέλεση των ασκήσεων.
Μετά τους 9 μήνες κύησης, η μεγάλη κοιλιά είναι το σημείο του σώματος που ταλαιπωρεί πάρα πολλές γυναίκες.

Πως μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση?

Η μεγάλη κοιλιά είναι το αισθητικό πλήγμα που δέχεται η νέα μητέρα, το λειτουργικό ίσως πλήγμα είναι πόνοι στην πλάτη και στη μέση. Η κοιλιά θα επανέλθει με την αερόβια άσκηση (ήπια μακροχρόνια άσκηση π.χ. περπάτημα, ποδήλατο), ασκήσεις κοιλιακών και προσεχτική διατροφή (μειωμένα λιπαρά και υδατάνθρακες). Χρειάζεται τον χρόνο που της αναλογεί κι αυτό εξαρτάται και από την αρχική της φυσική κατάσταση (πριν από την εγκυμοσύνη). Είναι γεγονός πως μια γυμνασμένη γυναίκα επανέρχεται πιο σύντομα από μια αγύμναστη.

Ποιές είναι οι ενδεδειγμένες ασκήσεις για κοιλιά και στομάχι, γοφούς?

Οι ισομετρικές ασκήσεις σύσφιξης (ασκήσεις με «κράτημα» σε συγκεκριμένη θέση χωρίς τις συνεχόμενες επαναλήψεις) είναι ιδανικές για αυτά τα σημεία. Η κολύμβηση με βατραχοπέδιλα (με την σανίδα μόνο χτύπημα ποδιών ή κολυμπώντας ελεύθερο και ύπτιο στυλ) είναι ένα άλλο ιδανικό μέσο που βοηθάει ιδιαίτερα.

Άσκηση στο Γυμναστήριο ή στο Σπίτι?

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχουν θετικά και αρνητικά. Η άσκηση στο σπίτι χρειάζεται εξοπλισμό, χώρο, χρόνο, ατομική πειθαρχία και σωστή εκτέλεση των ασκήσεων. Η άσκηση στο γυμναστήριο έχει την οικονομική δαπάνη την δυνατότητα όμως η ασκούμενη να ακολουθήσει ατομικό ή ιδανικό για αυτήν πρόγραμμα γύμνασης με την παρακολούθηση και την παρότρυνση γυμναστή.

Με ποιό τρόπο μπορεί μια γυναίκα να γυμναστεί στο σπίτι ή στην ύπαιθρο?

Ανάλογα με τον χώρο που διαθέτετε, την οικονομική άνεση και το είδος της άσκησης που σας ταιριάζει ή επιθυμείτε, στο σπίτι μπορεί μια ασκούμενη να γυμναστεί ιδανικά με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Ο εξοπλισμός αυτός μπορεί να είναι ένα απλό στρώμα γυμναστικής, μπάλα γυμναστικής, αλτηράκια, gym stick, λάστιχα αντίστασης μέχρι ελλειπτικό μηχάνημα, διάδρομο ή στάσιμο ποδήλατο.

Στην ύπαιθρο το περπάτημα, το jogging, η κολύμβηση, η απλή αναρρίχηση, η ποδηλασία, το rafting, η κωπηλασία, η ιστιοπλοΐα, η ιππασία είναι κάποια από τα σπορ, που μας δίνουν την ευεργετική ενασχόλησή μας με την κίνηση, την δράση.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Στείλε μας το δικό σου άρθρο!!!! Καλή Αρχή...!!!


Αγαπητοί μου φίλοι,
μέσα από μνμ ηλεκτρονικου ταχυδρομείου είδα πως θα θέλατε αρκετοί από εσάς να δημοσιέυονται κάποια άρθρα δικά σας...
Η καλύτερη στιγμή για να γίνει αυτό λοιπόν είναι τώρα!!!!!
περιμενω τα δικά σας κείμενα καθώς και τις εικόνες που τα συνοδεύουν στην ηλεκτρονική διεύθυνση: mammyyyyy@gmail.com
Καλή αρχή να έχουμε!!!!

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Παιδί και Καλοκαιρινός Ήλιος!!!!!!


Επειδή τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τους κινδύνους της υπεριώδoυς ακτινοβολίας UVR, χρειάζονται προστασία. Τα παιδιά χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα, μια και βρίσκονται πιο πολλές ώρες στην ύπαιθρο, απ’ ότι οι ενήλικες, και μπορεί να καούν από τον ήλιο πιο γρήγορα. Και τούτο συμβαίνει, επειδή τα παιδιά έχουν πολύ λίγη μελανίνη, η οποία λειτουργεί ως προστατευτική «ομπρέλα» κατά του ήλιου, ώστε να μπορεί αποτελεσματικά να τα προστατεύσει. Ιδιαίτερα τα μώρα έως 6 μηνών δεν θα πρέπει να εκτίθενται καθόλου στον ήλιο διότι τα μελανοκύτταρά τους δεν έχουν ωριμάσει ακόμα, και συνεπώς δεν μπορούν να παράγουν μελανίνη ούτε με την βοήθεια αντηλιακού. Για αυτό, τα μωρά, ακόμα και εάν παραμένουν στην σκιά, μπορεί να καούν από τον ήλιο πάρα πολύ γρήγορα.


Είναι απαραίτητο λοιπόν να επιμένουμε στην προστασία των παιδιών από τον ήλιο. Όλα τα παιδιά χρειάζονται προστασία. Ειδικότερα όμως, τα πολύ μικρά παιδιά, όσα έχουν ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα και εκείνα που έχουν κόκκινα ή ξανθά μαλλία. Η έκθεση στον ήλιο κατά την παιδική ηλικία είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για την εμφάνιση δερματικού καρκίνου κατά την ενήλικη ζωή, ειδικότερα όσον αφορά το μελάνωμα. Σύμφωνα με Αυστραλιανές έρευνες, υπολογίζεται ότι το 50-80 % των βλαβών από τον ήλιο συμβαίνουν στην παιδική και εφηβική ηλικία, δηλαδή πριν την ηλικία των 18 ετών.

Θα πρέπει να τονίσουμε – κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου – ότι εάν είτε εμείς είτε τα παιδιά μας έχουμε υποστεί μέχρι και έξι ηλιακά εγκαύματα κατά την παιδική μας ηλικία, αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος να εμφανιστεί καρκίνος του δέρματος (μελάνωμα) αργότερα στην ενήλικη ζωή μας και ζωή τους. Το να αρχίσουμε από νωρίς να έχουμε μία σοφή αντηλιακή συμπεριφορά , την οποία θα ακολουθούμε συνεχώς, θα γίνει μία πραγματική υγιής συνήθεια – σαν μία ρουτίνα, όπως φορώντας τις ζώνες ασφαλείας κατά την οδήγηση, ή όπως πλένοντας τα δόντια μας!

Για να υπάρχει αποτελεσματική προστασία των παιδιών από τον ήλιο, απαιτείται ένας συνδυασμός διαφόρων μέτρων προστασίας:
1. Αποφεύγουμε την «κάθετη» έκθεση στον ήλιο, δηλαδή μεταξύ 11πμ και 4μμ, το καλοκαίρι και σε (ημι)τροπιικά κλίματα. Πρέπει να έχουμε υπόψη μας, ότι η σκιά της ομπρέλας δεν προστατεύει πλήρως, λόγω της αντανάκλασης της ηλιακής ακτινοβολίας από την άμμο.


2. Τα ρούχα είναι πολύ σημαντικός παράγοντας : μπλουζάκι ανοιχτού χρώματος, ή ακόμα καλύτερα ειδικά αντηλιακά ρούχα με UV προστασία, καπέλο με γείσο ή τύπου λεγεωνάριου, καλής ποιότητας γυαλιά ηλίου.


3. Τα παιδιά κάτω των τριών ετών δεν πρέπει να εκτίθενται καθόλου στον ήλιο τις «επικίνδυνες» ώρες. Εξηγήστε στα μεγαλύτερα παιδιά τους κινδύνους, αποτρέψτε τα από το πολύωρο παιχνίδι και μπάνιο τις επικίνδυνες ώρες, και μην τα αφήνετε στον ήλιο χωρίς αντηλιακά ρούχα και καπέλο με φαρδύ γείσο, ή τύπου λεγεωνάριου.


4. Ιδιαίτερα τα μώρα έως 6 μηνών δεν θα πρέπει να εκτίθενται καθόλου στον ήλιο διότι τα μελανοκύτταρά τους δεν έχουν ωριμάσει ακόμα και συνεπώς δεν μπορούν να παράγουν μελανίνη ούτε με την βοήθεια αντηλιακού. Σε αυτά η χρήση αντηλιακών ρούχων είναι επιβεβλημένη.


5. Αντηλιακό με δείκτη προστασίας (SPF) τουλάχιστον 30 κάθε 2 ώρες, διότι το αντηλιακό φεύγει εξαιτίας του ιδρώτα από το δέρμα, όπως και ύστερα από τις βουτιές στην θάλασσα, και το σκούπισμα με την πετσέτα.


6. Αλλά αυτός ο δείκτης SPF μας προστατεύει μόνον από τις UVB, ενώ οι ακτίνες με μεγαλύτερα μήκη κύματος (UVA) είναι εξίσου επικίνδυνες. Ορισμένα αντηλιακά με ισοδύναμους δείκτες UVA - UVB μας προστατεύουν εξίσου από την UVA ακτινοβολία.

Ουσιαστικά, τα αντηλιακά ενισχύουν την φυσική άμυνα του οργανισμού απέναντι στον ήλιο. Δηλαδή βοηθούν το δέρμα να μαυρίσει μέσω της δημιουργίας κοκκίων μελανίνης, που παράγονται από τα μελανοκύτταρα. Όμως προσοχή : Η χρήση αντηλιακών δεν πρέπει να μας ενθαρρύνει ώστε να καθόμαστε περισσότερο στον ήλιο. Συχνά ως γονείς, νομίζουμε ότι τα παιδιά μας είναι «ασφαλή» όταν χρησιμοποιούμε για αυτά ένα αντηλιακό «ολικής προστασίας». Η λανθασμένη αυτή έννοια της ασφάλειας, με επακόλουθο την υπερβολική έκθεση στον ήλιο, εκμηδενίζει την προστατευτική δράση των αντηλιακών.